Heydər Əliyev: Siyasətdən strateji dövlət idarəçiliyinə
Ulu Öndər üçün siyasət yalnız hakimiyyətin həyata keçirilməsi vasitəsi deyil, dövlətin gələcəyini müəyyənləşdirən strateji fəaliyyət sahəsi idi.
Ümummilli Lider Heydər Əliyevin siyasi fəaliyyətini fərqləndirən əsas xüsusiyyətlərdən biri onun hadisələrə strateji yanaşması idi. O, siyasi prosesləri yalnız cari vəziyyət baxımından deyil, onların mümkün nəticələri və uzunmüddətli təsirləri kontekstində qiymətləndirirdi.
Bu xüsusiyyət onun dövlət idarəçiliyində mühüm üstünlüklərindən biri olmuşdur. Ulu Öndərin siyasi fəaliyyəti göstərirdi ki, güclü dövlət üçün yalnız siyasi iradə deyil, həm də peşəkar idarəçilik sistemi tələb olunur. O, mürəkkəb məsələlərin mahiyyətinə nüfuz etməyi və onların səbəb-nəticə əlaqələrini müəyyənləşdirməyi bacarırdı. Heydər Əliyevin siyasi üslubunda konkretlik, ardıcıllıq və məqsədyönlülük xüsusi yer tuturdu. Onun qərar qəbul etməsində milli maraqlar əsas meyar kimi çıxış edirdi. Eyni zamanda beynəlxalq münasibətlərdə reallıqları nəzərə almaq və tarazlaşdırılmış siyasət yürütmək onun fəaliyyətinin mühüm xüsusiyyətlərindən idi.
Ulu Öndər üçün siyasət yalnız hakimiyyətin həyata keçirilməsi vasitəsi deyil, dövlətin gələcəyini müəyyənləşdirən strateji fəaliyyət sahəsi idi. O, dövlət idarəçiliyində planlaşdırmanın əhəmiyyətini yüksək qiymətləndirirdi. Qarşıya qoyulan məqsədlərin konkret müəyyənləşdirilməsi və onların mərhələli şəkildə həyata keçirilməsi onun siyasi fəaliyyətinin xarakterik cəhətlərindən biri idi. Heydər Əliyevin geniş dünyagörüşü ona Azərbaycanın reallıqlarını beynəlxalq təcrübə ilə müqayisəli şəkildə qiymətləndirməyə imkan verirdi.
Lakin xarici təcrübədən istifadə edərkən o, milli xüsusiyyətlərin və Azərbaycan reallıqlarının nəzərə alınmasını vacib sayırdı. Bu yanaşma dövlət quruculuğunda milli və ümumbəşəri dəyərlərin uzlaşdırılmasına şərait yaradırdı. Onun siyasi nitqlərində dövlətçilik, qanunun aliliyi, insan hüquqları və milli həmrəylik məsələləri mühüm yer tuturdu. Heydər Əliyevin natiqlik qabiliyyəti də onun siyasi fəaliyyətinin təsir gücünü artıran amillərdən idi.
O, mürəkkəb məsələləri geniş auditoriyaya aydın və məntiqli şəkildə izah edə bilirdi. Bu xüsusiyyət siyasi liderlə cəmiyyət arasında qarşılıqlı etimadın möhkəmlənməsinə xidmət edirdi. Onun idarəçilik modelində qətiyyətlə dialoq mədəniyyəti bir-birini tamamlayırdı. Dövlətin qarşısında duran problemlərin həllində siyasi iradənin vacibliyi ilə yanaşı, ictimai dəstəyin əhəmiyyəti də nəzərə alınırdı. Heydər Əliyevin siyasi fenomeni məhz müxtəlif amilləri vahid strategiya çərçivəsində birləşdirmək bacarığında özünü göstərirdi. Onun fəaliyyətində daxili siyasətlə xarici siyasət arasında qarşılıqlı əlaqə xüsusi əhəmiyyət daşıyırdı.
Güclü daxili sabitlik Azərbaycanın beynəlxalq mövqelərinin möhkəmlənməsi üçün də əsas şərtlərdən biri kimi qiymətləndirilirdi. Eyni zamanda beynəlxalq əməkdaşlıq ölkənin iqtisadi və siyasi imkanlarının genişləndirilməsi vasitəsinə çevrilirdi.
Bu baxımdan Heydər Əliyevin idarəçilik irsi təkcə konkret tarixi dövrlə məhdudlaşmayan siyasi təcrübə nümunəsidir. Onun dövlətçilik fəlsəfəsinin əsasını milli maraqlar, siyasi sabitlik, strateji düşüncə və peşəkar idarəçilik təşkil edirdi. Məhz bu xüsusiyyətlər Heydər Əliyevin Azərbaycan siyasi tarixində özünəməxsus yerini müəyyənləşdirmişdir.
Hüsniyyə Ələkbərova
Neftçala rayonu
